Την τελευταία δεκαετία η εξάπλωση του Διαδικτύου έχει επιφέρει καταλυτικές αλλαγές στις μεθόδους συλλογής και διάχυσης της πληροφορίας.

Εδώ και αιώνες οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες συγκεντρώνουν, ταξινομούν και διαχέουν την ανθρώπινη γνώση κυρίως μέσα από τις έντυπες συλλογές τους (βιβλία και περιοδικά). Ωστόσο, στη σύγχρονη εποχή το έργο που οφείλουν να επιτελέσουν οι βιβλιοθήκες είναι πολύ πιο ευρύ και σύνθετο. Εκτός από τη χρήση λογισμικού για την ταξινόμηση των συλλογών τους, τη συντήρηση και τη διαχείριση βάσεων δεδομένων, την ηλεκτρονική διασύνδεσή τους με άλλες (πιθανόν) απομακρυσμένες πηγές πληροφορίας, οι βιβλιοθήκες έχουν να εκτελέσουν και μια νέα αποστολή: τη διάσωση του παλαιού και σπάνιου υλικού τους με τη χρήση ψηφιακών μεθόδων.

Η κατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή για την ψηφιοποίηση του παλαιού και σπάνιου υλικού που υπάρχει στην Κεντρική Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και στις υπό ενοποίηση επιμέρους βιβλιοθήκες του έχει ήδη δημιουργηθεί χάρις στο Έργο ΕΠΕΑΕΚ της Βιβλιοθήκης.

Ήδη από το τέλος του 2003 έχει αρχίσει η διαδικασία ψηφιοποίησης παλαιού έντυπου υλικού, κυρίως από την επιμέρους βιβλιοθήκη του Τμήματος Μαθηματικών, το Κέντρο Νεοελληνικής Φιλοσοφίας (ΚΕΝΕΦ) και την επιμέρους ενιαία βιβλιοθήκη της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών & Τμήματος Φ.Π.Ψ. Τα ψηφιακά τεκμήρια έχουν διασωθεί υπό μορφή αρχείων pdf και είναι αναζητήσιμα με λέξεις-κλειδιά. Κάθε τεκμήριο είναι διαχωρισμένο σε επιμέρους τμήματα, που συνήθως αποτελούν τα κεφάλαια του ψηφιοποιηθέντος βιβλίου.

Αυτή τη στιγμή η συλλογή περιλαμβάνει 1682 Τεκμήρια.